1955’te Doğubayazıt’ta yıldırım düşmesi sonucu şehit olan Yomralı Tevfik Şahin’in hikâyesi, bir asker arkadaşının gösterdiği büyük vefayla bugün hâlâ hafızalarda. Çamlıyurt’ta başlayan hayat, dağın başında son bulsa da insanlık orada zirveye çıktı.
Çamlıyurt’tan Ağrı’ya Uzanan Bir Askerlik Yolculuğu
1955 yılıydı… Yomra’nın Çamlıyurt Köyü’nden toy bir delikanlı, Bekirler sülalesinden Halil Şahin’in oğlu Tevfik Şahin, askere uğurlandı. Yolculuğu Ağrı’nın Doğubayazıt ilçesindeki birliğe kadar uzandı. Henüz 21 yaşındaydı.
Çam kokulu yaylalardan, buz kesen dağlara… Ancak vatani görev, beklenmedik bir şekilde sona erdi. Gecenin bir vakti nöbet tutarken üzerine yıldırım düştü. Tevfik, olay yerinde şehit oldu. Yanındaki asker arkadaşı ise ağır yaralandı.
Dağın Başındaki Mezar, Vicdanın Başındaki Ağırlık
O dönem ne telefon vardı ne ambulans, ne de taşıma aracı. Dağın eteğinde, komutanı ve silah arkadaşlarının elleriyle kazılan sade bir mezara defnedildi Tevfik. Ne bayrakla uğurlanabildi, ne de köyüne getirilebildi.
Ama asıl hikâye burada başlıyor…
Aynı birlikte askerlik yapan, Arsin Hara’dan bir genç, Tevfik’i daha önce Yomra-Arsin çarşılarında tanımıştı. Onu orada, dağın başında bırakmaya içi razı olmadı. Komutanından izin aldı. Cebindeki harçlığını arkadaşlarıyla birleştirdi. Kimi ailesinden gelen giysisini sattı, kimi kumanyasını verdi. Ve Tevfik’in mezarı yeniden açıldı.
Cenazesi memleketi Çamlıyurt’a kadar taşınamasa da Doğubayazıt’ın merkezi bir köyüne getirildi. Burada, dualarla, gözyaşlarıyla yeniden toprağa verildi.
Halil Ağa ve Hamit Dayı, Oğullarını Buldu
Aylar sonra Çamlıyurt’tan yola çıkan baba Halil Şahin ve dayısı Hamit Can, köy köy gezerek mezarın izini sürdü. Sonunda oğullarının mezarını buldu. Başına bir taş diktiler. Taşın üzerine şu yazıldı:
“Tevfik Şahin – 1934-1955 – Şehit düştü, vefa ile geri döndü.”
Ahmet Amca Anlatıyor: “Köyümüzden bir yıldız kaydı”
Bu yaşanmış hikâyeyi bugün 82 yaşındaki Ahmet Şahin şöyle anlatıyor:
“Eskiden her şey zordu ama gönüller büyüktü. Tevfik’in asker arkadaşları onu orada yalnız bırakmadı. Biz Çamlıyurtlular olarak olarak onunla hep gurur duyduk, hala da duyuyoruz.”
Yomra’dan Yükselen Bir İnsanlık Hikâyesi
Bu hikâyede ne düşman var, ne savaş, ne de madalya. Ama belki de en büyük zafer var: Vefa.
Bir asker, köyünden çok uzakta, bir yıldırımın ardından toprağa düştü. Ama bir yoldaşın vicdanı, onu tekrar ayağa kaldırdı.
Bugün, Tevfik Şahin yalnızca Çamlıyurt’un şehidi değil, Yomra’nın onurudur. Onun sessiz kahramanlığı, zamanın ötesinde yaşamaya devam ediyor.